Noorwegen September 2004

Al een aantal maanden hebben we uitgezien naar onze vakantie in Noorwegen. Drie weken plus wat reisdagen ontspannen in een mooie, schone en rustige omgeving... Lekker wandelen, genieten van lekker eten en vooral weer eens weg van de gekte rond werk, huis en meer van die praktische dingen... een echt avontuur!

Voor Kristien zeker een hele belevenis... bij vertrek bijna 10 maanden en dan een grote reis maken met auto en boot! Gelukkig is dat allemaal hartstikke goed gegaan. De eerste twee dagen voerde ons via een overnachting in Flensburg naar de Deense kustplaats Hanstholm. De autoreis hebben we opgesplitst omdat we niet precies wisten of we het goed zouden redden met Kristien om 950km in 1 dag of nacht te rijden. In twee stukken gaat het ook prima, is zeker zo ontspannen en het hotel in Flensburg was prima.
De reis door Denemarken was erg mooi, maar doet je ondanks het licht glooiende landschap wel aan Nederland denken. Bijna iedereen houdt zich netjes aan de maximum snelheid dus de boetes moeten er wel fenomenaal zijn! Eenmaal aangekomen in Hanstholm is dit onmiskenbaar een kustplaats, waar precies 1 rederij aanlegd. Fjordline brengt je van Hanstholm via twee tussenstops in Egersund en Haugesund naar Bergen. In Hanstholm zit er tegenover de rederij een gezellige Deense snackbar met ongezonde gefrituurde happen. Met onze herrinnering aan het beroerde eten op de Ierse boot nog vers in het geheugen hebben we onze buik maar rond gegeten.

Omdat het weer zo mooi was stonden alle passagiers te kijken terwijl de boot aankwam. Uiteindelijk is reizen gewoon heel veel wachten en geduld hebben maar uiteindelijk konden we zo de boot op. Met een schitterende hut aan de voorkant van de boot hadden we perfect uitzicht en nauwelijks overlast van andere passagiers. Luxe hoor...
De boottocht van Denemarken naar Noorwegen is op deze manier prima te doen. De ovetocht duurt lang maar het grootste deel slaap je (als je 't goed doet). Noorwegen blijkt voor ons in september een 'visland' te zijn want de hele boot was volgeladen met groepen 'vismannen'. Deze groepen waren uitgerust met kleding die je het ergste weer doen vermoeden en hadden ondeling allemaal afgesproken dat er een wedstrijd bierdrinken gehouden werd. De hoeveelheid (zelf meegebrachte) drank die er verslonden is moet fenomenaal zijn geweest!

Wij hebben ons op de boot nog even prima vermaakt en hebben tot zonsondergang op het dek gezeten, binnen bereik van de Philips babyfoon die door de diike scheepswanden het toch zeker nog 50m deed.
Na een goede nachtrust gekoppeld met een kleine biologische wekker die op 06.00 afging hebben we het kinderparadijs en de coffeebar uitvoerig getest. Ze zijn beiden met een goed cijfer geslaagd! Al een aantal uren vaart de boot langs de Noorse kust en rond 10.00 komt de boot aan in Bergen.

Aankomen in Noorwegen was voor ons een aparte ervaring... Het landschap en de kleuren komen zo surreeel over dat je steeds het gevoel hebt in een film te lopen. Je zoekt naar bevestiging dat wat je ziet echt is... Een eerste indruk voor ons is dat het een kruising moet zijn tussen de Ardennen en Oostenrijk voorzien van veel extra water en een grote dosis Atlantisch weer. Al 5 minuten van de boot af rijd je de Noorse natuur in, op weg naar nog veel meer moois...
We hebben voor drie weken een huis gehuurd een paar kilometer buiten Ulvik. Vanaf Bergen is dat in kilometers niet erg ver (ca. 150km) maar de Noren hebben daar toch wat moois op bedacht. Er zijn nauwelijks snelwegen, afgezien van een paar stukken rond Bergen. Daarnaast is op de doorgaande wegen de maximumsnelheid 60, 70 of 80km/h afgewisseld met een paar flinke tunnels en haarspeldbochten.

De langste tunnel op weg naar Ulvik was 7.5km en lijkt volledig door woeste Noren met bijlen en andere objecten uitgehakt te zijn. Ik dacht altijd dat de Zwitsers de grote tunnelbouwers zijn maar ik moet zeggen dat die Noren er zeker ook wat van kunnen.

Het bijna serene, loodkleurige water met de grote imposante bergpartijen op de achtergrond maken een schitterend plaatje waar je doorheen tourt op weg naar je gehuurde huis.
Ons huis is fantastisch. We hebben vanuit ons huis het hier zichtbare uitzicht bij zonsondergang, waarbij het zicht en de wolken per 5 minuten volledig varieren. We kijken uit over de Ulvikfjord en kunnen bij helder weer de Hardangerfjord zien liggen. In goede traditie moesten we natuurlijk even flink zoeken naar het huis want een enkelbaans onverharde weg leidt ons er over 4km naar toe. Hopen op weinig tegenliggers!
Onze eerste echte hele dag in Noorwegen begon al mooi. Na heerlijk uitgeslapen te hebben, zijn we eens rond ons huis gaan kijken. We hadden onszelf beloofd de auto een dag te laten staan dus was onze actieradius zeer beperkt. Rond het huis is het al schitterend en een dagje hier helemaal geen straf. Het weer was aardig met zo nu en dan wat regen, al beter dan ik verwacht had. Achter het huis zijn we een eindje omhoog geklommen met spectaculair uitzicht richting de Hardangerfjord en de fjorden mooi gevuld met mist...

Ook de eigenares van ons vakantiehuis ontmoet, Thurgen. Ze is ergens in de 50 (gokje), een copie van Gea en heeft samen met haar man een schapenboederij. De 'hoofdstal' is naast het huis en dit is de dag dat er schapen geschoren worden! Er is een schaapscheerder op rondreis die in 1 dag alle schapen van deze boerderij doet. Door het warme weer hebben ze teveel vilt en te weinig wol. Dat wordt dus veel viltsloffen maken deze winter voor de hele familie verteld Thorsten.
De eerste nieuwe dag in de week moest er weer boodschappen gedaan worden. Daarnaast is een ontstoken oog geen feest en na wat SMS'en met het thuisfront was de missie duidelijk, het medicijn bekend. Ulvik blijkt naast een soort snackbar en een Tourist Office wel twee supermarkten te hebben! Verder is er naast een halve souvenirshop niet veel te beleven. Verder wel een schitterend dorpje maar wel jammer dat de veerdienst tot volgend voorjaar weer winterstop heeft. Het is er immers prima weer voor!

Daarnaast lijken Noren helemaal niet zo stug als we dachten. Paulien had direct contact met de assistente van de dokter (missie geslaagd!) en overal waar je komt is het niet moeilijk om een leuk gesprek te hebben. Er moeten hier flink veel toeristen komen maar een open en leuke sfeer zijn ze hier (gelukkig) niet kwijt geraakt.
Het tweede deel van de dag hebben we gevuld met een korte maar adembenemend mooie wandeling naar een bergmeer wat achter ons huis blijkt te liggen. Na een korte maar stevige klim van circa 200m kijk je uit over een meer met een bergwand erachter waar een fisheye lens nog geen recht aan doet. Met het mooie loodkleurige stille water en het geruis van watervallen op de achtergrond is het een mooi plaatje. Het valt op dat je met al dit zicht geen auto ziet, geen weg en vaak nog geen mens. Alleen het verre gerinkel van geitenbellen doet je herrinneren aan beschaving. Aan de andere kant van het meer torent de Vassfjora (1633m) boven de andere pieken uit (niet op foto). Het lijkt me echt fantastisch om die nog te kunnen beklimmen deze vakantie.

Eenmaal teruggekomen blijkt dat in de schuur naast ons huis een bierbrouwerij zit. Er is hier de afgelopen week hard gewerkt door de 'biermannen', geleidt door Sverge. Deze hebben een heerlijke maltbier gemaakt welke ik mocht proeven! Met de bierprijs hier niet verwonderlijk maar absoluut een prima bier hoor. Nu maar hopen dat ik daar nog wat meer van te pakken krijg...
Ons huis kijkt uit over Ulvik en de Ulvikfjord. Dat is een vrij wijde L-vormige fjord waardoor je naast de bergketens veel zon hebt en relatief veel landbouwgrond voor Noorse begrippen. Naast de Ulvikfjord richting het oosten ligt de Osafjord en het dorpje Osa. De Osafjord is niet alleen een stuk groter dan de Ulvikfjord maar ook nog eens zeer indrukwekkend door de ontzettend stijle bergwanden die direct uit het water tot 1200m hoog komen. De enige landroute naar Osa loopt via een verharde maar smalle weg vanuit Ulvik.

Eenmaal aangekomen in Osa valt op hoe stil en verlaten het lijkt. Het weer draagt hier ook toe bij want met zo nu en dan wat miezerregen zijn de wolkenpartijen in het fjord niet minder mooi! Er schijnt een Nederlander een groot huis neergezet te hebben... een mooie plek zeker, maar in de winter komt de zon 5 maanden lang niet boven de bergrug uit, toch iets waar wij niet echt tegen zouden kunnen.
In Osa hebben op het hoogtepunt bijna 2000 mensen gewoond en gewerkt aan een pijpleidingenstelsel voor de grote SIMA waterkrachtcentrale in de buurt van Eidtstadt. Er waren twee grote kabelbanen welke je vanuit het dorp tot 1200 a 1300m konden brengen. Veel herrinnert hier nog aan zoals het kantinegebouw en de aanlegsteiger voor veerboten.

Waar Osa nu vooral om bekend is is het muziekspelende kunstwerk wat voor de winterspelen in Lillehammer 1994 is gemaakt. Daarnaast heeft de in Noorwegen bekende schilder Geir Lovold hier een grote gallery met zeer expressieve maar mooie kunst. Ook is er een tolweg welke je met de auto tot 1250m hoogte laat komen, in het bijna onbegaanbare Noorwegen tussen de Sognefjord en de Hardangerfjord.

We gaan zeker nog eens terug want die weg omhoog willen we nog zeker doen!
Tussen de Ulvikfjord en de Osafjord ligt een circa 600m hoge bergrug welke tot aan de top begroeid is met bos. Hier is een mooie wandeling uigezet welke uitzicht geeft over beide fjorden. Als we 's ochtends weggaan is het schitterend weer geworden met veel blauwe lucht, weinig wolken en een oplopende temperatuur naar 18 graden!

Het huis van Thurgenn en Magnus ligt er dan ook schitterend bij, met de bierbrouwerij op de voorgrond...
De wandeling is mooi maar op z'n Noors uitgezet. In bochten staan bordjes welke kant de bocht op gaat, maar bij splitsingen zijn er geen bordjes te bekennen... gelukkig geeft de kaart de juiste richting aan... Ook staat er vermeldt dat het een 'easy forest road' is met weinig klimmen. Als we goed bezweet op adem staan te komen een paar honderd meter boven het Osafjord kunnen we alleen maar concluderen dat Nederlanders niets gewend zijn!

Op een van de mooiste uitzichtspunten komen we twee Noorse jongeren tegen met verrekijkers die in het water van het fjord staan te gluren. Het blijkt dat ze twee Noorse dolfijn-achtigen gespot hebben die in de Osafjord steeds boven het water uitspringen. We mogen ze ook zien met de verrekijker en het is een bijzonder gezicht... Er komt nog een grote groep loslopende schapen voorbij en Kristien valt nog in de drager in slaap...

Eenmaal terug in Ulvik voel je toch dat met Kristien op je rug (ca. 13kg) een wandeling van ruim 3 uur toch zwaarder is dan met een veldflesje! Gelukkig komt Sverre zijn aandeel in het gebrouwen bier ophalen en in ruil voor wat assistentie met het in zijn auto plaatsen ervan krijgen we een petfles met bijna 1,5 liter zelfgebrouwd Rochefort bier... heerlijk hoor! Het moet nog een paar dagen staan maar dan kunnen we genieten. Zelf hebben ze circa 3,5 jerrycan (85 liter) aan bier per persoon, dat scheelt je hier flink wat kronen.
De volgende dag hebben we geprobeerd om wat rustig aan te doen en Kristien en onszelf wat te ontzien. Dus werd het touren met de auto. Omdat er ook weer boodschappen ingeslagen moesten worden besloten om naar het eerstvolgende dorp te rijden. Op de kaart zeker zo groot als Ulvik, aan de andere kant van de bijna 8 kilometer lange Valaviktunnel. Granvin stelt nog minder voor dat Ulvik want het heeft maar 1 supermarkt (Ulvik 2) en verder eigenlijk helemaal niets. Het ziet er wel heel mooi uit, heeft een schitterende fjord-view en we hebben er in een hotel uit 1648 heerlijke zelfgemaakt appeltaart met ijs gegeten. Na wat sightseeing terug naar huis...

Ulvik - Granvin is enkele reis 25km maar de reistijd is toch 40 minuten!
Na een rustdag volgt een actieve dag! En hoe! Vanuit Ulvik is er een bescheiden weg naar Osa, die we een aantal dagen ervoor met niet geweldig weer al eens bezocht hadden. We wilden dit bezoek herhalen om met de auto aan rand van Osa de bergweg omhoog te nemen. Deze tolweg (30 NKR) is een smalle weg over 20km die je tot circa 1100 meter hoogte brengt. Zeer spectaculiar is denk ik nog te weinig gezegd. Wat een fabelachtig mooie tocht met de auto omhoog. Het uitzicht wordt steeds grootser en weider, de smalle kloof waar ze deze onmogelijke weg in hebben kunnen aanleggen steeds smaller en dieper. Je bent echt blij dat het toeristenseizoen voorbij is en er maar 1 tegenligger was op het hele stuk.

Uiteindelijk kom je via een niet subtiel uitgehakte onverlichte smalle tunnel (waar zeker weten trollen in wonen) bij de pas naar het gebied achter de fjorden, de Hardangervidda.
De Hardangervidda, en ik kan eigenlijk niet goed zien of deze rand er al bij hoort, is een desolaat gebied waar geen wegen doorheen lopen. Het bestaat volledig uit afgesleten bergen, mooie pieken, heel veel grote en kleine meren en een paar gletsjers.

Nadat de weg al een tijdje onverhard was (en ook zonder vangrail) hebben we een mooi punt gevonden om de weg verder te voet af te leggen. We hebben de weg gevolgd tot deze niet meer verder ging en er geen gemarkeerde paden meer waren. Op de achtergrond ligt dan de Hardangerjokulen, de op 5 na grootste gletsjer van Noorwegen.

Deze enkele foto doet geen recht aan dit immens indrukwekkende gebied.
Rustdag met veel lezen in "My Life - Bill Clinton", veel tijd met Kristien doorbrengen en wat huishoudelijke dingen...
Aan de zuidkant van de Hardangerfjord ligt een minstens zo interessant gebied als aan de noordkant, waar Ulvik ligt met ons huis. Er is geen brugverbinding over de fjord tot een 150km richting Bergen maar een 15km van Ulvik (30 minuten rijden) gaat er een veerdienst naar de overkant. Vanaf het veer zijn we naar het eindpunt gereden van de Hardangerfjord, Eidfjord.

Eidfjord is een niet erg opmerkelijk plaatsje met een paar mooie hotels en erg veel doorgaand verkeer. Door Eidfjord loopt Rv.7, een van de doorgaande wegen tussen Bergen en Oslo die in de winter gesloten is door sneeuwval. De weg loopt over de Hardangervidda en is eigenlijk een tripje waard om eens een stuk te rijden.
Een paar kilometer buiten Eidfjord ligt het Hardangervidda Natursenter, een in Noorse stijl neergezet museum wat van al het natuurschoon in dit gebied een indruk probeert te geven. Het hoogtepunt is een 20 minuten durende film die vanuit helikopters en vliegtuigen is gemaakt. Voorzien van mooie muziek komen alle hoogtepunten voorbij! Zelfs Kristien was er helemaal van onder de indruk.

Met opgezette rendieren, grote aquaria, films en veel interactieve dingen een erg leuk uitstapje zo vlak bij huis. En niet te vergeten, een heerlijk restaurant waar je erg lekker Noorse kunt eten!
Met indrukwekkende regenval hebben we een autotocht gemaakt naar Voss, verreweg de grootste plaats in de omgeving (14.000 inwoners). Op de kaart een prutstukje maar in de praktijk kost de 50km naar Voss je een ruim uur. We wilden eens wat anders eten dan wat de supermarkt in Ulvik verkoopt en ook Kristien haar speelgoed arsenaal kon weer eens wat uitbreiding gebruiken.

Na een ruime week in kleine plaatsjes en dorpjes rondgehobbeld te hebben is Voss opeens weer een wereldstad. Nu vervuld Voss ook een sterke regiofunctie en lijkt het dus niet op een Nederlands dorp van 14.000 inwoners maar de prominente flat in het centrum viel ons direct op. Net als het grote aantal winkels, het betaald parkeren en de autochtonen die gezien de warmte (13 graden) allemaal nog lekker in een t-shirt rondlopen.

Voss vonden we eigenlijk niet zo spectaculair, wat we ook niet verwacht hadden. De supermarkt was groot en we hebben leuk nieuw speelgoed voor Kristien kunnen kopen. Al met al een geslaagde trip maar de volgende keer rijden we er weer gewoon doorheen.
Met het weer erg wisselvallig hebben we een rustig dagje Ulvik gehouden. Het uitzicht is er met wat regen niet minder op. Met de hoogte waarop we zitten zijn er vaak spectaculaire wolkenpartijen die aan je raam voorbij trekken.

In de stomende regen hebben we nog een wandeling gemaakt door Ulvik en zijn daarna lekker voor de open haard gaan zitten. Met het in Voss ingeslagen bier van de Mack brouwerij uit Tromso (boven de poolcirkel) kom ik de avond wel door...
Met het regenachtige weer van de afgelopen dagen blijkt dat er op de toppen van de bergen sneeuw is gevallen! Na de warme zomer ook hier is dit waarschijnlijk de eerste sneeuw en tot nu toe waren alleen de echt hoge toppen nog besneeuwd. Nu zijn echter alle hoger liggen stukken wit van de sneeuw.

Het is nog steeds erg wisselvallig maar 's avonds trekt het steeds vaker helemaal open met mooie blauwe luchten en mooi zicht op de witte bergtoppen.
Nu we een echt mooie dag voor de boeg hebben zijn we op een andere plaats de Hardangerfjord overgestoken. We hebben gezien dat er in het plaatsje Kinsarvik zilveren bestek en dergelijke (ringen, bekers, ...) gemaakt wordt en daar willen we eens kijken. Via een alternatieve route over Granvin en Kvanndal is er een veerdienst die je in 45 minuten naar Kinsarvik vaart. Dit blijkt niet met 1 maar met twee ferries te gebeuren en je staat vrolijk 45 minuten in Utne (10 huizen) te wachten op de ferry die je net zag vertrekken. Ons verblijf in Utne wordt opgeleukt door een Noors koor wat 60 jaar bestaat en wat repeteert terwijl ze op de ferry terug wachten...

Wel een schitterende overtocht naar Utne waarbij je een mooi zicht hebt over de Hardangerfjord.
De ferry van Utne naar Kinsarvik is de kleinste waar we ooit op gestaan hebben met de auto. Het is ook niet druk dus met een stuk of 8 andere auto's is de ferry nog lang niet vol. Zoals op iedere ferry rennen alle Noren direct naar het cafetaria om koffie en worstebroodjes te kopen (of andere ondefinieerbaar eten). Het weer is al weer kouder aan het worden dus blijven we lekker in de auto!

Kinsarvik stelt een beetje teleur. Het hele dorp bestaat uit twee luxe hotels, een SPAR supermarkt (wel de grootste die we gezien hebben), een gesloten cafe, twee souvenirshops en een bestekfabriek. Na wat inkopen gedaan te hebben (Pilsener Urquell in 0,5 liter blikken!) gaan we via een mooie route richting Eidfjord en de vaker gebruikte ferry naar Ulvik.
Met een goede vaste stromende regen zetten we toch onze zinnen op een wandeling. Zoals Sverre ons later vertelt, volgens Noren heb je geen slecht weer - alleen slechte kleding. Wij hebben goede kleding bij ons dus wandelen wordt het!

Voordat we gaan wandelen heeft Paulien met een duidelijke Noorse beschijving nog een cake gebakken voor onze gastheer en -vrouw. Hun borderlandcollie heeft 4 pups gekregen en die willen we natuurlijk even zien!

Om een mooie wandeling te kiezen hebben we eerst eens op de kaart zitten turen. Bij Espeland liggen er een tweetal meren ingesloten tussen twee bergruggen. Dit is vanaf ons huis maar een 20 minuten rijden en dus een leuk vertrekpunt. Het pad op de kaart blijkt niet een 'scenic route' maar een aangelegde langlaufbaan te zijn. Nog steeds heel mooi en heerlijk gewandeld.
Het weer is niet super maar na een goede rustdag hebben we echt wel weer zin in een stevige wandeling. We hebben besloten om nog eens naar het meer achter het huis te lopen, een toch vrij stevige klim met Kristien op je rug. De regenjassen die we voor de vakantie gekocht hebben komen nu extra goed van pas want we hebben echt vrij weinig last van de regen anders dan dat je niet even ergens kunt gaan zitten. Kristien vindt het ook erg leuk en de regen lijkt haar niet te deren.

Verder hebben we een paar heerlijke rustige dagen gehad. Het huis is erg ruim en comfortabel en als de haard een uurtje gebrand heeft is de woonkamer heerlijk lekker warm. Met wat lekkere dingen uit de supermarkt houden we het prima uit! M'n boek heb ik vandaag ook uitgelezen. Erg indrukwekkend en mooi ook dat ik weer eens zo'n lekkere pil heb kunnen uitlezen in een relatief korte tijd.
Het is een flink eind rijden maar we hebben onze zinnen gezet op de Flam - Myrdall railway, een treinbaan over conventionele rails die je van zeeniveau naar zo'n 850m hoogte brengt in slechts 20 kilometer. Flam ligt circa 110km van ons huis aan een zijtak van de Sognefjord en dat is dus een aardig eind rijden. We zijn dan ook vroeg opgestaan en vetrokken.

De treinreis zelf is mooi. We hebben goed weer en kunnen dus genieten van mooie watervallen, bergwanden en smalle weggetjes omhoog. Het eindstation is Mydall waar deze treinreis stopt en de Bergen-Oslo trein kruist die daar over de hoogvlakte gekomen is. Myrdall is verrassend genoeg een soort luxe berghut waar je moet wachten tot de trein weg is voordat je het perron af kunt. Die trein moeten wij echter terug hebben maar boven zijn we geweest!

Verder is de autorit over Voss, Stalheim en Gudvangen zeker even spectaculair met mooie watervallen, massieve bergwanden en smalle bruggen en wegen. Ook hebben we onze langste tussen gehad, 11.5km.
De dag na ons bezoek aan de Flamsbana vielen we letterlijk met onze neus in de boter. Magnus en Thurgenn, de gastheer en -vrouw van ons huis hebben ons uitgenodigd om te komen eten. Ook Janusz en Magda, de seizoenskrachten die op de boerderij helpen met allerlei klussen, zullen erbij zijn. We zijn heel benieuwd want Thurgenn beloofd ons dat er bijzondere vis zal zijn!

Het eten is werkelijk geweldig. De Noren eten 4x per dag en hebben er geen enkele moeite mee om tussen de middag een uitgebreide warme maaltijd op tafel te zetten. We eten 'trout' (vers gevangen uit het meer bij Osa), rosbief, nog een soort vis (gekookt), salade, zelfgestookte appelcider (jummie!), zelfgemaakt bier, en nog veel meer lekkers. Dit alles in hun door Magnus en zijn broer gebouwde huis wat op de haard na helemaal van hout is. Het huis is schitterend, met bedstedes, een inloop-koelcel, drie keukens (1 in de kelder) en heel veel prachtige details. We hebben een paar leuke gesprekken over Oslo, kinderen, het leven in Ulvik, Polen en Nederland en schapen. We genieten en gaan een paar uur later weer terug naar ons huis, 100m de berg af.
Na een heerlijke rustige dag thuis met alleen een kort bezoek aan de supermarkt en een wandeling naar het meer (3e keer!) besluiten we nog een bezoek te brengen aan Eidfjord. Donderdag is onze laaste 'hele' dag in Noorwegen, want vrijdag moeten we al inpakken en schoonmaken. De ferry gaat zaterdag al erg vroeg helaas. We besluiten voor Eidfjord omdat we er erg lekker gegeten hebben en we dat een leuke manier vinden om onze mooie reis hier af te sluiten. Ook kunnen we nog eens met de ferry over van Brimnes naar Bruravik, met schitterend zicht over de Osafjord en Hardangerfjord.

Op weg naar Eidfjord besluiten we om na een hapje eten in het Natursenter nog een korte uitstap te maken naar de Voringfjoss waterval. Volgens meerdere gidsen een spectaculaire waterval met een verval van 150m circa 15km van Eidfjord af. De autorit naar de waterval is al zeer spectaculair. Vanuit Eidfjord rijdt je over de Rv.7 (die in de winter dicht is) de Hardangervidda op. Deze hoogvlakte is wezenlijk anders dan het fjordengebied, en bij het binnenrijden wordt je direct getrakteert op onwezenlijk rechte donkere bergwanden die zomaar eens een kilometer boven je uit toornen. Er volgt zelfs een spiraaltunnel die meer dan 360 graden rond gaat in de berg!
Eenmaal bij de waterval valt op dat het bezoeken hiervan ook op z'n 'Noors' gaat. Anders dan een hekje en een tweetal borden die je in 5 talen waarschuwen je niet naar beneden te storten moet je zelf maar zien hoe je bij de waterval komt. Mede gezien de mist gaat de grandeur van de waterval enigzins aan ons voorbij. Maar goed, we hebben al zoveel mooie (kleinere) watervallen gezien - we nemen gewoon aan dat deze in de zomer bij mooi licht gewoon nog veel mooier is!

Na de waterval touren we nog een kilometer of 5 de Hardangervidda in. Het beeld is alweer zoveel anders dan de fjorden, wat samen met de inzettende herftkleuren voor een heel mooi plaatje zorgen. De mannen die om de twee meter een paal in de gond zetten zodat je bij 2 meter sneeuw de weg nog kunt zien geven ons het gevoel dat het hier over een week of 4 een heel ander plaatje is... De temperatuur ligt op 5 graden, wat toch zo maar eens 7 graden koeler is dan bij ons huis in Ulvik!

We hebben genoten van deze uitstap, ook wetende dat het waarschijnlijk de laatste keer is dat we de berg op moeten naar ons huis. Het is heerlijk hier. Toch jammer dat je altijd pas echt tot rust komt vlak voor het einde van je vakantie!
De reis terug is, tja, de reis terug! Het ging in ieder geval allemaal zeer voorspoedig. We zijn 's ochtends in een uur of drie van Ulvik naar Bergen gereden. De auto was weer zwaar beladen en de tocht naar beneden over de slechte weg daarmee extra spannend... Eenmaal in Bergen aangekomen lag de ferry al op ons te wachten en binnen een uur was de auto in de boot en stonden we bij de receptie voor onze kamer.

De overtocht was zowaar nog aparter dan de heenreis. Het blijkt dat studenten uit Stavanger, Egersund, Haugesund en Bergen afspreken op de ferry die op zaterdag heen en op zondag terug gaat. Daarmee wordt voor deze groep de ferry een drink- en feestfestijn. De lagere kosten van de alcohol wegen blijkbaar op tegen de kosten voor de boot! Dit maakte een zeer aparte mix tussen vissersmannen en dronken Noren (zowel mannen als vrouwen) en zorgde voor ons voor een zeer vermakelijke avond. Kristien sliep overal wonderlijk genoeg doorheen...
De volgende ochtend kwamen we aan in Hanstholm, zo'n 975km van huis. We hadden ons voorgenomen een hotel te nemen zodra we door vermoeidheid of door Kristien hiertoe genoodzaakt zouden worden. Door het mooie weer en de afwezigheid van echte files en alleen wat langzaam verkeer bij Bremen en Osnabruck zijn we in 1 dag doorgereden naar huis.

Aangekomen in Gouda voelt het toch wel weer erg lekker om thuis te zijn. We hebben een heerlijke vakantie gehad en ontzettend genoten. De troep eerst maar eens opruimen en alvast weer dromen van de volgende mooie tocht!

Rutger, Paulien en Kristien